آسمان امشب مهربان شده. ابرها نیستند. ستاره ها را می توان شمرد. وای که چه زیبایند! گاهی اوقات در سرسبز ترین جای عالم، زیر شاخه های افراشته ترین درختان جنگلی، از گوی سحر آمیز، آرزوی کویر را دارم که برای شبی هم که شده، با ستارگان و ماه و چهره ی گشاده ی آسمان خلوت کنم.

و آسمان کویر چه شلوغ است!

هر از گاهی، برای لحظه ای، همه را از یاد می برم و به تو می اندیشم و هر بار بیشتر غرق لذت می شوم. باز نخورده مستم. باز از هوش می روم و از هر چه دور و نزدیک جدا می افتم. قدری که می گذرد، روبرویم چهره ات را به وضوح می بینم که می خندی.

باز زندگیم از زمان و مکان جدا می شود. سراسر عمرم را در آنی طی می کنم و تولد و مرگم را آنگونه که دوست می دارم درک می کنم و از هر حصر و بندی رها گشته ام و با تو بودن را خواب می بینم. خوشبختی من هم فقط همین قدر بیشتر است. اما برای زنده ماندن کافی است. این لحظات تنها لحظاتی است که می توان نیاز ماهی به آب را درک کرد. این لحظات، یگانه زمانی است که می توان هزار بار از دوریت مرد یا برای همیشه تو را خواب دید.

 

 

يادم هست که به خودم قول دادم که به چيزي عادت نکنم .. جز به نفس کشيدن ... من اصلا دوست نداشتم که مرضي بشم .. پس ترک عادت هم نمي کنم .. يعني اصلا عادت نمي کنم .. راه حل مسئله اين نيست اما مطمئنم که راه بهتر جز پاک کردن صورت مسئله بلد نيستم .. شايد هم اصلا مشکل خود مسئله باشه که احتمالا هست .. يعني اين عادت است که بد است .. پيش گيري بهتر از درمانه و من هم خودم رو بر عليه عاد واکسينه کردم .. اين واکسن موفق بوده ... خدا رو شکر.

دنیا خاکستری است. نه سیاه است و نه سفید. دنیا سیاه و سفید است. دنیا خاکستری است.

دنیا سبز نیست. مثل جنگل نیست. دنیا آبی نیست. مثل دریا نیست.

دنیا مثل سراب است. دنیا مثل خاکستری است